• © Offshore Studio

EUROPALIA CURATOR'S AWARD Natural Capital (Modal Alam)

Description
Informations

Brussel

21 12 '17 > 21 01 '18

Meer info

Adres

Paleis voor Schone Kunsten
Ravensteinstraat 23
B-1000 Brussel

Openingsuren

Dinsdag – zondag 
10:00 – 18:00

Donderdag
10:00 – 21:00

Gesloten op maandag

Info

T +32 (0)2 507 82 00
www.bozar.be

Tickets

Vrije toegang

Organisatie

EUROPALIA, Ministry of Education and Culture of Indonesia

Over Europalia Curator’s Award

In het kader van de EUROPALIA CURATOR’S AWARD van EUROPALIA INDONESIA ontwikkelden curatoren Charlotte Dumoncel d'Argence (FR) en Laura Herman (BE) het project Natural Capital (Modal Alam) waarvoor ze vijf kunstenaars selecteerden: Martin Belou (FR), Adrien Missika (FR), Rachel Monosov (IL), Offshore Studio (CH) en Adrien Vermont (FR). Beide curatoren en twee kunstenaars (Martin Belou en Adrien Vermont) vertrokken voor een maand op residentie naar Indonesië waar ze bijzondere aandacht aan de dag legden voor de  biodiversiteit op de archipel.  Het resultaat is binnenkort te zien in de tentoonstelling Natural Capital (Modal Alam) die op 21 december opent in BOZAR, en gepaard gaat met de lancering van een online publicatie (naturalcapital.online). 

Curatoren: Charlotte Dumoncel d’Argence en Laura Herman 

Kunstenaars: Martin Belou, Adrien Missika, Rachel Monosov, Offshore Studio en Adrien Vermont

naturalcapital.online is een online publicatie in het Engels en Indonesisch met bijdragen, essays en interviews van kunstenaars en denkers uit Indonesië, België en elders. De website gaat online gedurende de opening op 21 december. Met Yuki Agriardi, Mira Asriningtyas, Bakudapan, Cooking Sections, Yudi Chandra, T.J. Demos, Syaiful Garibaldi, Alexis Gautier, Setu Legi, Celia Lowe, David O’Reilly, Yasmine Ostendorf, Filip Van Dingenen en anderen.

Grafisch ontwerp: Offshore Studio (Isabel Seiffert en Christophe Miler)

Over de tentoonstelling

Natural Capital (Modal Alam) toont alternatieven op economische en wetenschappelijke voorstellingen van de natuur in de Indonesische archipel, een land dat de op één na de grootste biodiversiteit ter wereld heeft. Deze biodiversiteit wordt vaak omschreven als ‘natuurlijk kapitaal’, een economisch concept dat de logica van een groei-economie wil verzoenen met het behoud van de wereldwijde natuurlijke rijkdommen als een onuitputtelijke voorraad diensten en goederen. Maar die benadering toont hoezeer mensen vervreemd geraakt zijn van de natuur, en legt bovendien de nadruk op een onmiskenbaar antropocentrisch standpunt. 

De kunstenaars tonen geen naïeve natuurbeelden of afstandelijke abstracties van biodiversiteit, maar ontwikkelen hun eigen taal om de natuur op te roepen. Op die manier tonen ze dat er meer complexe en emanciperende benaderingen zijn tot  de ‘natuurlijke commons’ die we vandaag hoofdzakelijk beheren, kwantificeren en voorstellen als kapitaal. Daarbij rijst de vraag natuurlijk of de middelen waarover we beschikken om kennis en ervaring uit te wisselen - zoals reizen, culturele diplomatie, media of internet - een relevant inzicht kunnen bieden in wat ons omringt.

Een installatie van Martin Belou combineert koraalskeletten met lege reclamepanelen die vaak in het Indonesische landschap voorkomen, maar waarvan de campagnes, advertenties of politieke boodschappen niet langer leesbaar zijn. Net zoals de lege borden, is het ontkleurde organisch materiaal uit zijn context getrokken: het zijn geësthetiseerde abstracties zonder betekenis.

In een driedelige installatie (It will end up in me, Description use of medicinal plants en The Expedition) toont Rachel Monosov de ontmoeting met inheemse plant-en geneeskundigen. Het werkt stelt vragen rond bio-ethiek, en ondermijnt de tegenstellingen tussen wetenschap en mythologie, documentaire en fictie.

Geïnspireerd door Conrad Gesners Historiae Animalium (1615), de eerste dierenencyclopedie, onderzoekt Adrien Vermont historische verschuivingen in dierlijke representatie en symboliek. Zijn reis door Indonesië heeft geleid tot een reeks tekeningen op grote doeken die putten uit de belevingseconomie op Bali, en die de westerse fascinatie voor een voorouderlijke, mystieke natuur uitvergroten. 

Met Plus ou Moins (Psychometric Portrait) verbindt Adrien Missika de klimaatwisselingen met zijn eigen gemoedsstemmingen. Een reeks hygrometers meten tegelijkertijd de luchtvochtigheid en menselijke gevoelens. Op humoristische wijze bevraagt Missika onze relatie tot de natuur, ergens tussen wetenschappelijke rationaliteit, quasi-esoterische overtuigingen en onontkoombare biologische ritmes. 

Tot slot, verwijst een reeks wentelende, synthetisch organisch ogende 3D-objecten van Offshore Studio naar de maakbaarheid van het ‘natuurlijke’, evenals de uitdaging om clichés van culturele toe-eigening in onze hedendaagse beeldvorming te overstijgen. 

Biografieën 

Charlotte Dumoncel d’Argence (°1985, France) heeft een achtergrond in industrieel en conceptueel ontwerp. Verschillende samenwerkingen en ervaringen hebben haar dichter gebracht bij het domein van de hedendaagse kunst, waarin ze zowel aan tentoonstellingen, publicaties en evenementen meewerkt initieert met een transdisciplinaire mindset.

Laura Herman (°1988, Belgium) is een schrijver en curator. Ze is momenteel werkzaam als assistent curator bij La Loge en als redacteur bij De Witte Raaf. Haar teksten zijn verschenen in Frieze, Mousse, Spike Art Quarterly, Bomb en Metropolis M. In 2016 studeerde ze af aan Center for Curatorial Studies, Bard College in New York.

Martin Belou (1986°, France) is een kunstenaar die performatieve situaties en ervaringen creëert aan de hand van de vier elementen aarde, water, lucht en vuur. Gedreven door zijn intuïtie en ambachtelijke bedrevenheid combineert hij sculpturen, tekeningen en organische materialen (paddenstoelen, specerijen, hout, steen, krijt ...) in installaties die vaak inspelen op universele begrippen van vakmanschap, traditie en gemeenschap.

Gevoed door zijn reizen deelt Adrien Missika (° 1981, Frankrijk) via zijn praktijk een acute perceptie van aanwezigheid. In een fysieke ruimte, op een bepaald moment, binnen een bepaalde cultuur. Hij ondermijnt de noties van exotisme, culturele toe-eigening in een multimediaproductie die de wrijvingen en onverenigbaarheden tussen het natuurlijke en het artificiële ondermijnt.

De praktijk van Rachel Monosov (° 1987, Israël) bestaat uit fotografie, video, performance en beeldhouwkunst, en legt zich toe op culturele begrippen van vervreemding, territorium, gender en identiteit. Haar werk vertrekt vanuit een worsteling met identiteit en wordt beïnvloed door de natuur, waarbij culturele noties van vervreemding en territoriale verbondenheid aangesneden worden. 

Offshore Studio (Isabel Seiffert (° 1986) en Christoph Miler (° 1988)) is een grafisch ontwerpstudio gevestigd in Zürich. Zij zijn de oprichters en redacteuren van het tijdschrift Migrant, dat de circulatie van mensen, goederen, informatie, maar ook fauna en flora over de hele wereld en hun transformatie onderzoekt. Ze zijn geïnteresseerd in collaboratieve, transnationale en gedecentraliseerde projecten en producties. Offshore's ontwerpen bevatten vaak tekens en symbolen die herinneren aan wetenschappelijke taxonomieën.

Adrien Vermont (° 1981, Frankrijk) onderzoekt de tekenkunst, vaak met een focus op het dierenrijk. Hiervoor put hij inspiratie uit de natuurwetenschappen, strips, middeleeuwse manuscripten en zelfs kinderboeken. In een eindeloze zoektocht naar de juiste toon, ontwikkelde hij een uniek handschrift waarmee hij alle bovengenoemde verwijzingen samenbrengt in een schijnbaar universele visuele taal. 

Opening: donderdag 21 december om 18u00