Kris Verdonck
— Screens
© Kris Verdonck

De trein heeft net als elke andere vorm van transport ons gevoel van afstand en ruimte voorgoed veranderd: snelheid maakt de afstanden kleiner. Bovendien is met de intrede van het internet de hele wereld slechts een muisklik verwijderd: ze komt bij ons in real time via allerlei schermen binnen. Omgekeerd gaan we zelf ook de wereld in met een scherm aan de hand, om landschappen, monumenten, en andere landmarks vast te leggen, bij te werken en te delen. Wat doet dat met onze ervaring van het hier en nu? Valt de ‘echte’ wereld nog te onderscheiden van de virtuele?

Voor Screens stap je de trein op en kom je terecht in een andere wereld: de ramen van de treinwagon veranderen in hoge resolutie-schermen met beelden gemaakt in miniatuurtreinlandschappen. Terwijl je over het Belgische spoornet reist, voelt het alsof je door een speelgoedversie van andere landschappen en steden rolt. Van de ‘echte’ wereld, naar een virtuele wereld, net echt. Alsof je op reis bent met Google Maps, of dankzij een filter op Zoom in de Caraïben lijkt te zijn... Kris Verdonck perfectionaliseert de illusie in deze nieuwe immersieve video-installatie. Wanneer je in Screens de trein op stapt, zit je in een echte wagon en tegelijk ben je ergens anders. Je bent ‘echt’ in een artificiële speelgoedwereld. Hier en tegelijk niet hier: een ultieme vorm van onderweg zijn?

De opleidingen die Kris Verdonck (°1974) volgde—beeldende kunsten, architectuur en theater—weerspiegelen zich in het werk dat hij maakt: we kunnen zijn creaties situeren in het grensgebied tussen beeldende kunst en theater, tussen installatie en performance, tussen dans en architectuur. Als regisseur en beeldend kunstenaar heeft hij uiteenlopende projecten op zijn naam staan: o.a. 5 (2003), Catching Whales Is Easy (2004), II (2005). Verdonck presenteert vaak combinaties van verschillende installaties/performances onder de vorm van VARIATIES. De ontwikkeling van zijn oeuvre is getekend door projecten als UNTITLED (2014), een danssolo over de performer die gelimiteerd op het theater geworpen wordt, als door een machinale constructie. Verder realiseerde Verdonck o.a. ISOS (2015) (een negendelige 3D video-installatie die de apocalyptische science-fictionromans van J.G. Ballard als uitgangspunt neemt), IN VOID (2016) (een installatiecircuit over menselijke afwezigheid), BOSCH BEACH (2016) (een opera waarin het valse paradijs van de resorts en Jeroen Bosch’ hel op aarde naadloos in elkaar vloeien) en de grote zaalproductie Conversations (at the end of the world) (september 2017). Tijdens het Kunstenfestivaldesarts in 2019 ging de voorstelling SOMETHING (out of nothing) in première waarin de grenzen van het theater en het museum overschreden worden, op zoek naar de fragiliteit van de mens tussen aanwezigheid en afwezigheid. Daarom werd parallel aan de voorstelling het installatie-circuit BOGUS I-III gepresenteerd in KANAL – Centre Pompidou.

Event on train
New creation
Regular Institutional Partners